• Szkolny system ograniczający długotrwałe zwolnienia
    z zajęć wychowania fizycznego w Gimnazjum nr 1
    im. Łączniczek Armii Krajowej w Józefowie
    - otwórz









  • NOWE DYSCYPLINY SPORTOWE W NASZEJ SZKOLE
  • OSIĄGNIĘCIA SPORTOWE W ROKU SZKOLNYM 2016/2017








    SPORT SZKOLNY



    W tym dziale można znaleźć informacje dotyczące sportu szkolnego: dyscyplin sportowych, zawodów, konkursów i innych imprez oraz wyników uzyskanych przez naszych sportowców.
    Sport i szeroko rozumiana rekreacja fizyczna w naszej szkole,
    od początku istnienia stanowią ważny element procesów dydaktycznych i wychowawczych.
    Zdając sobie sprawę, jak ważną rolę w życiu każdego młodego człowieka odgrywać może wysiłek fizyczny i elementy pozytywnej rywalizacji nauczyciele wychowania fizycznego w naszym gimnazjum kładą duży nacisk na stwarzanie odpowiednich warunków rozwoju fizycznego młodzieży. Efektem naszych działań jest udział gimnazjalistów w wielu imprezach sportowych na terenie miasta, powiatu, województwa a nawet kraju, w których bardzo często odnoszą oni sukcesy.




    POLECAMY SPORTOWY BLOG NASZYCH UCZNIÓW:

    Blog gimnazjalistów z Józefowa




    NOWE DYSCYPLINY SPORTOWE
    W NASZEJ SZKOLE:

    Lacrosse


    (fr. la crosse – zakrzywiony kij) – zespołowa gra sportowa pochodzenia indiańskiego, której zasady ostatecznie ustalono w pierwszej połowie XIX w. w Kanadzie (gdzie uznano ją za sport narodowy); rozgrywana na trawiastym boisku, polega na umieszczeniu za pomocą specjalnej, trójkątnej rakiety piłki w bramce przeciwnika; 1904 i 1908 konkurencja olimpijska; uznawana za pierwowzór hokeja na lodzie.Boisko do gry ma wymiary 100 na 50 m. Wymiary bramki wynoszą 1,8 na 1,8 m. Siatka w bramce jest właściwie taka sama jak w hokeju na trawie. Bramki są usytuowane pośrodku koła, którego średnica jest równa 5,4 m. Łączny czas trwania meczu to 60 minut. Gra jest podzielona na kwarty, co oznacza, że co 15 minut następuje przerwa. Do gry stosuje się gumową piłkę
    w żółtym lub pomarańczowym kolorze, dzięki czemu dobrze ją widać na boisku. Jej obwód jest równy około 20 cm, natomiast waga około 150 g. Walka o punkty toczy się pomiędzy dwoma drużynami, w których gra po 10 zawodników. Zawodnicy mają przypisane role. W każdej drużynie jest 3 atakujących, 3 pomocników, 3 obrońców oraz oczywiście bramkarz. W grze stosuje się dwa rodzaje kijów: short crosse i long crosse. Short crosse ma długość ok. 1 m, a long corsse ok. 1,5 m. Kije są zakończone koszami, które w najszerszym miejscu nie mogą przekraczać 15,24 cm. Wyjątkiem jest kij należący do bramkarza, który nie może w tym punkcie być szerszy niż na 38,1 cm. Natomiast bez względu na rodzaj kija, nie może być on węższy niż 6,35 cm w najwęższym punkcie. Zazwyczaj dłuższymi kijami posługują się obrońcy. Istnieje zasada, że tylko czterech zawodników grających na boisku może posiadać długie kije. Obowiązkowym wyposażeniem każdego zawodnika jest kask, ochraniacze oraz rękawice. Lacrosse należy do gier kontaktowych, ale nie brutalnych. Akcja toczy się szybko i po prostu lekkie zderzenia, czy uderzenia kijami są nieuniknione. Piłka jest podawana rzutami przy pomocy siatek znajdujących się na końcach kijów. Piłkę można zbierać z ziemi, można też przysłaniać ją rakietą w celu obrony, o ile nie prowadzi to do przerwania rozgrywek. Ruch polega więc tylko na chwilowym przysłonięciu piłki
    i podaniu jej dalej. Każdą grę rozpoczyna tzw. face off. Dwóch zawodników
    z przeciwnych drużyn, którzy zostali wyznaczeni, toczy rozgrywkę o piłkę. Z face off mamy do czynienia po każdej zaliczonej bramce.


    Korfball


    Korfball to jedyna na świecie koedukacyjna gra zespołowa, w której zawodnicy obojga płci grają
    w jednej drużynie (nie rozgrywa się meczów
    z udziałem zawodników tylko jednej płci). Wiele elementów gry w korfball podobnych jest do koszykówki i piłki ręcznej.

    Gra powstała na początku XX wieku, kiedy to nauczyciel wychowania fizycznego z Amsterdamu Nico Broekhuysen, na potrzeby swoich podopiecznych zaadoptował grę, którą podpatrzył w 1902 roku w południowej Szwecji. Do dziś dyscyplina stworzona przez Broekhuysena pozostaje jedyną na świecie zespołową grą,
    która z założenia jest koedukacyjna.

    Zespół składa się z ośmiu osób: czterech mężczyzn i czterech kobiet, z czego dwie pary z danej drużyny rozpoczynają grę w strefie obrony, a dwie pary w strefie ataku. Jest to bardzo ważna zasada: bez odpowiedniego ustawienia zawodników na boisku nie da się bowiem poprawnie rozpocząć gry.

    Punkty zdobywa się wrzucając piłkę do kosza umocowanego na 3,5 metrowym słupie. Co dwa punkty, niezależnie która drużyna je zdobędzie, następuje zmiana podczas, której zawodnicy zamieniają się strefami (połowami boiska) i z obrońców stają się atakującymi, a atakujący stają się obrońcami.

    Gra jest bezkontaktowa. Nie dozwolone jest przepychanie, a nawet wyrywanie piłki
    z rąk przeciwnika. Nie wolno także przemieszczać się z piłką, ani kozłować. Ruch
    i ciągłe próby uwolnienia się od przeciwnika to element który zdominował grę dzięki czemu gra jest dosyć szybka.

    Podczas gry zawodnicy muszą wykazać się umiejętnością nagłego przyspieszenia tempa akcji, spostrzegawczością, dobrą koordynacją ruchową, zdolnością do przewidywania zachowań przeciwnika oraz uwalniania się od przeciwnika. W korfballu nie ma miejsca na “gwiazdorstwo”. Indywidualne umiejętności jednego zawodnika nie mogą zadecydować o zwycięstwie. Korfball to gra wyjątkowo zespołowa.

    Do kosza mogą rzucać zawodnicy strefy ataku z całej połowy boiska w której się znajdują oraz gdy nie są (w momencie oddawania rzutu) w pozycji bronionej. Aby punkt zdobyty po rzucie nie został zaliczony na podstawie pozycji bronionej, obrońca musi stać z wyciągniętą ręką w kierunku rzucającego oraz musi znajdować się pomiędzy koszem a rzucającym, stojąc twarzą do atakującego. Musi być przy tym aktywny, tzn. musi próbować zablokować rzut (jednocześnie nie może wybijać piłki
    z rąk, może tylko "zbijać" piłkę w locie tj. gdy ta opuści ręce rzucającego).

    Korfball zaprezentowano na Igrzyskach Olimpijskich w 1920 roku w Antwerpii.
    Od tego czasu zainteresowanie dscypliną znacznie się zwiększyło i dziś w korfball gra się w ponad pięćdziesięciu krajach na całym świecie, grają m.in. Armenia, Australia, Belgia, Brazylia, Chiny, Czechy, Grecja, Indie, Indonezja, Japonia, Portugalia, RPA, Rosja, Stany Zjednoczone.

    W korfball gra się w hali oraz na powietrzu w okresie letnim. Mogą grać osoby
    o różnym poziomie predyspozycji sportowych. Wiele osób ceni sobie to hobby ze względu na fakt, że jest to doskonały sposób na utrzymanie formy ale i poznanie ciekawych ludzi.


    NASZE SPORTOWE WYNIKI
    W ROKU SZKOLNYM 2016/2017